Tre Parimet Themelore
Nga Shejh Muhammad Ibn Abdul Wahhab
Është detyrë për ne që të mësojmë katër çështje.
E para: Dija, që nënkupton njohjen e Allahut, njohjen e të Dërguarit të Tij dhe njohjen e fesë së Islamit, duke u bazuar në argumente.
E dyta: Të vepruarit sipas kësaj dijeje.
E treta: Të thirrurit drejt saj.
E katërta: Të bësh durim ndaj dëmeve që të godasin për shkak të saj.
Imam el-Bukhari, Allahu e mëshiroftë, ka thënë:
«Kapitull: Dija vjen përpara fjalës dhe veprës.»
Argument për këtë është fjala e Allahut:
«Dije se nuk ka të adhuruar tjetër me të drejtë përveç Allahut dhe kërko falje për mëkatin tënd.»
[Surja Muhammad: 19]
Pra, Allahu e përmendi dijen përpara fjalës dhe veprës.
Parimi i Parë Themelor
Nëse të thuhet: Kush është Zoti yt?
Përgjigju: Zoti im është Allahu, Ai që më ka rritur mua dhe ka rritur të gjitha krijesat me mirësitë e Tij.
Ai është gjithashtu i Vetmi që adhuroj dhe për mua nuk ka asnjë të adhuruar tjetër të rremë që të jetë i barabartë me Të.
Nëse të thuhet: Si e njohe Zotin tënd?
Përgjigju: Nëpërmjet shenjave të Tij dhe krijesave të Tij.
«O njerëz! Adhurojeni Zotin tuaj, i Cili ju ka krijuar juve dhe ata që ishin para jush, që të bëheni të devotshëm.
Ai është i Cili jua ka bërë tokën shtrat,
qiellin kulm, ka zbritur ujë nga qielli dhe nëpërmjet tij ka nxjerrë fruta si furnizim për ju.
Prandaj, duke e ditur këtë, mos i shoqëroni Allahut ortakë në adhurim.»
[Surja el-Bekare: 21–22]
Ibn Kathiri, Allahu e mëshiroftë, ka thënë: «Krijuesi i këtyre gjërave është i Vetmi që me të vërtetë meriton të adhurohet.»
Llojet e adhurimit që Allahu ka urdhëruar, si Islami, Imani dhe Ihsani, përfshijnë:
(Du'a)
(Khawf)
(Raja')
(Tawakkul)
(Raghbah)
(Rahbah)
(Khushoo')
(Khashyah)
(Inabah)
(Isti'anah)
(Isti'adhah)
(Istighathah)
(Dhabh)
(Nadhr)
dhe të gjitha llojet e tjera të adhurimit që Allahu ka urdhëruar — të gjitha këto i takojnë vetëm Allahut.
Parimi i Dytë Themelor
Argumenti nga Sunneti është hadithi i njohur i Xhibrilit, i transmetuar nga 'Umar ibn el-Khattabi, i cili ka thënë:
«Një ditë, ndërsa ishim ulur me të Dërguarin e Allahut ﷺ, para nesh u shfaq një burrë me rroba jashtëzakonisht të bardha dhe me flokë jashtëzakonisht të zinj.
Tek ai nuk dukej asnjë shenjë udhëtimi dhe askush prej nesh nuk e njihte. Pastaj u ul përballë të Dërguarit të Allahut ﷺ, duke i vendosur gjunjët e tij përballë gjunjëve të tij dhe pëllëmbët mbi kofshët e veta, e tha:
“O Muhammad, më trego për Islamin.”
Ai ﷺ tha: “Islami është të dëshmosh se nuk ka të adhuruar tjetër me të drejtë përveç Allahut dhe se Muhammad është i Dërguari i Allahut; të falësh namazin, të japësh zekatin, të agjërosh muajin e Ramazanit dhe të kryesh haxhin në Shtëpinë e Allahut, nëse ke mundësi ta bësh këtë.”
Ai tha: “Të vërtetën the.”
U çuditëm që ai e pyeste dhe pastaj i thoshte se kishte thënë të vërtetën.
Pastaj tha: “Më trego për Imanin.”
Ai ﷺ tha: “Imani është të besosh në Allahun, engjëjt e Tij, librat e Tij të shpallur, të dërguarit e Tij, Ditën e Fundit dhe të besosh në Kaderin, në të mirën dhe të keqen e tij.”
Ai tha: “Të vërtetën the.
Tani më trego për Ihsanin.”
Ai ﷺ tha: “Ihsani është ta adhurosh Allahun sikur e sheh Atë, sepse edhe pse ti nuk e sheh Atë, Ai vërtet të sheh ty.”
Pastaj tha: “Më trego për Orën e Fundit.”
Ai ﷺ tha: “Ai që pyetet nuk di për të më shumë sesa ai që pyet.”
Ai tha: “Atëherë më trego për shenjat e saj.”
Ai ﷺ tha: “Kur robëresha të lindë zonjën e saj dhe kur barinjtë këmbëzbathur, të varfër e të përulur të garojnë mes tyre në ndërtimin e ndërtesave të larta.”
Pastaj ai u largua, ndërsa ne qëndruam ulur për një kohë.
Më pas ai ﷺ tha: “O 'Umar, a e di kush ishte ai që pyeti?”
Unë thashë: “Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri.”
Ai ﷺ tha: “Ai ishte Xhibrili, i cili erdhi tek ju për t'ju mësuar fenë tuaj.”»
Parimi i Tretë Themelor
Njohja e të Dërguarit tënd, Muhammad ﷺ.
Kjo ishte feja e tij: nuk kishte asnjë të mirë drejt së cilës ai të mos e udhëzonte ummetin e tij dhe asnjë të keqe kundër së cilës të mos e paralajmëronte.
E mira drejt së cilës ai e udhëzoi ummetin e tij ishte: Teuhidi dhe gjithçka që Allahu e do dhe është i kënaqur me të.
E keqja kundër së cilës ai e paralajmëroi ummetin e tij ishte: Shirku dhe gjithçka që Allahu e urren dhe e refuzon.
«Ne vërtet kemi dërguar te çdo popull një të dërguar (që u thoshte):
“Adhuroni Allahun të Vetëm dhe largohuni nga taghutët.”»
[Surja en-Nahl: 36]
Allahu ua ka bërë detyrë të gjithë robërve të Tij që ta mohojnë taghutin dhe të besojnë në Allahun.
Ibn el-Kajjim, Allahu e mëshiroftë, ka thënë: «Kuptimi i taghutit është çdo person ose gjë për shkak të së cilës adhuruesi i kalon kufijtë, siç janë ata që adhurohen, ndiqen ose u bindet.»
Allahu e di më së miri. Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi Muhammad-in, familjen e tij dhe shokët e tij.