Katër Parimet
Nga Shejh Muhammad Ibn Abdul Wahhab
«Dije, Allahu të udhëzoftë drejt bindjes ndaj Tij, se besimi i pastër dhe i drejtë, feja e Ibrahimit, është ta adhurosh Allahun, duke ia kushtuar fenë sinqerisht dhe vetëm Atij.»
«Kur Shirku përzihet me adhurimin, ai e ndot dhe e zhvlerëson atë, ashtu siç e prish papastërtia rituale e vogël (hadathi) gjendjen e pastërtisë.»
«Kur ta kesh kuptuar se Shirku, kur përzihet me adhurimin, e zhvlerëson atë dhe e bën veprën të pavlefshme, si dhe se personi që e kryen atë do të qëndrojë përgjithmonë në Zjarr, atëherë do ta kuptosh se kjo është gjëja më e rëndësishme që duhet të mësosh, me shpresën që Allahu të të shpëtojë nga kjo grackë: t'i shoqërosh Allahut ortakë në adhurim.»
Katër Parimet
«Jobesimtarët kundër të cilëve luftoi i Dërguari i Allahut ﷺ e pranonin se Allahu është Krijuesi, Furnizuesi, Dhuruesi i jetës, Shkaktuesi i vdekjes dhe Ai që i rregullon të gjitha çështjet. Megjithatë, ky pranim nuk mjaftonte që ata të hynin në Islam.»
«Ata thoshin: “Ne vetëm u lutemi atyre dhe u drejtohemi atyre me shpresën se do të na afrojnë më pranë Allahut dhe se do të ndërmjetësojnë për ne. Në të vërtetë, ne kërkojmë prej Allahut, jo prej tyre, por i kërkojmë Atij nëpërmjet ndërmjetësimit të tyre dhe kërkojmë të afrohemi tek Ai nëpërmjet tyre.”»
«Profeti ﷺ u dërgua te njerëz që praktikonin forma shumë të ndryshme adhurimi. Disa adhuronin diellin dhe hënën, disa adhuronin engjëjt, ndërsa të tjerë adhuronin pemët dhe gurët.»
«Shirku i idhujtarëve të kohës sonë është më i rëndë se ai i idhujtarëve të mëparshëm. Në kohë vështirësie, idhujtarët e dikurshëm i drejtoheshin Allahut me sinqeritet, ndërsa në kohë begatie i shoqëronin Atij ortakë. Kurse idhujtarët e kohës sonë bëjnë Shirk gjatë gjithë kohës, si në kohë begatie, ashtu edhe në kohë vështirësie.»
Allahu, i Madhëruar qoftë, e di më së miri. Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi Muhammad-in, familjen e tij dhe shokët e tij.